Wetenschappers ontdekken duizenden reusachtige levende eieren verborgen in een oeroude onderwatervulkaan
Wetenschappers deden een rijke, onverwachte vondst op een ogenschijnlijk vergeten onderzeese vulkaan vlakbij Vancouver Island. In plaats van kale rotsen en koud, donker water vonden ze er een warm en levendig ecosysteem. Die vondst geeft nieuw inzicht in de verborgen schoonheid en het ecologische belang van zulke vulkanische structuren in onze oceanen.
We vonden een onverwacht levend ecosysteem
Sinds 2019 hebben teams van Fisheries and Oceans Canada, onder leiding van onderzoekers zoals biofysicus/bioloog Cherisse Du Preez en haar collega’s, een warm, rijk ecosysteem ontdekt. Dit ligt op een onderzeese vulkaan dicht bij Vancouver Island die eerder als inactief werd gezien. Op meer dan 1 kilometer diepte, en over een oppervlakte van ongeveer 2.000 km², rijst die vulkanische structuur 1.100 meter boven de abyssale vlakte uit.
De vulkaan heeft een topdiepte van zo’n 1.500 meter, wat eerdere kaarten en ideeën over inactiviteit op zijn kop zet. Onderzoek met ROV’s (op afstand bedienbare voertuigen) toonde bubbelende pluimen uit scheuren in de zeebodem; instrumenten registreerden ook temperaturen die hoger waren dan het omringende diepwater. De warme, mineraalrijke uitstroom verandert de chemie van de lokale waterkolom en creëert leefomstandigheden voor lokale ecosystemen.
Biodiversiteit en eierclusters
Op deze vulkaan vind je dichte gemeenschappen van koudwaterkoraal, sponzen en ongewervelden. De warme uitstromen verwarmen en vormen deze habitats. Seamounts blijken hier als natuurlijke riffen te werken en bieden harde oppervlakken in een verder grotendeels modderige omgeving. Op de vulkaantop werden ook indrukwekkende hoeveelheden eierkokers van de Pacific white skate, Bathyraja spinosissima, aangetroffen.
Op de warmste plekken vond men veel bleke, leerachtige capsules. Het exacte aantal eieren is via video lastig te bepalen, maar onderzoekers schatten het op honderdduizenden tot mogelijk meer dan een miljoen. Elke eierkoker heeft een diameter van ongeveer 50 cm en biedt ruimte voor een langere incubatieperiode van naar schatting vier jaar.
Waarom warmte hier een voordeel kan geven en hoe ze het ontdekten
De milde warmte van de seamount werkt als een natuurlijke incubator. Zoals Cherisse Du Preez en haar team voorstellen, kunnen eieren die op verhoogde temperaturen liggen profiteren van een snellere ontwikkelingstijd, wat in zulke trage, voedselarme omgevingen behoorlijk belangrijk kan zijn. De warmte verandert het metabolisme van embryo’s en verkort de incubatietijd, wat de overlevingskansen in de diepzee kan vergroten.
Het onderzoek gebeurde met onderzoeksschepen, ROV’s met glasvezelkabels, HD-camera’s en temperatuur- en chemische sondes. Met multibeam sonar maakten ze kaarten van de zeebodemstructuren en lokaliseerden ze de verspreiding van geologische warmtebronnen.
Bescherming van dit unieke ecosysteem
Deze ontdekking onderstreept de noodzaak van beschermingsmaatregelen en beleid voor diepzee-ecosystemen. Bodemtrawlvisserij, diepzeemijnbouw en ongecontroleerde kabelrouting vormen bedreigingen; die activiteiten kunnen de eierclusters beschadigen of de warme vloeistofstromen verstoren. Onderzoekers pleiten voor een speciale beschermingsstatus, vergelijkbaar met mariene beschermde gebieden rond koraalriffen. Het is belangrijk om kaarten te maken die warmte-uitstroom en eierconcentraties weergeven, zodat de biologische realiteit goed beschermd kan worden.
Het onderzoek levert niet alleen waardevolle inzichten op in hoe onderzeese vulkanen leven mogelijk maken, maar vraagt ook om meer waardering voor de omstandigheden die zulke ecosystemen draaiende houden. Het laat zien hoe kwetsbare diepzee-organismen profiteren van unieke geologische warmtebronnen. Terwijl we nagaan hoeveel andere seamounts mogelijk zulke verborgen kraamkamers herbergen, blijft het belangrijk dat we de diepzee met de nodige voorzorg behandelen, zodat toekomstige generaties dit natuurwonder ook nog kunnen ontdekken en waarderen.