Volgens de psychologie vertonen mensen die hun stoel aanschuiven bij het opstaan vaak deze 9 bijzondere gedragingen
Een alledaags gebaar zoals het terugduwen van een stoel kan verrassend veel zeggen over iemands persoonlijkheid en waarden. Dit inzicht komt voort uit jaren van persoonlijke observaties en wetenschappelijke studies die laten zien hoe kleine handelingen kunnen vertellen wie iemand is.
De kracht van kleine gebaren
Wat betreft sociale zorgvuldigheid geven studies van de Universiteit Leiden inzicht in hoe kleine acties, zoals het terugduwen van een stoel, een consistent beeld kunnen geven van iemands zorg voor anderen en respect voor gedeelde ruimtes. Die ogenschijnlijke kleinigheid kost maar een moment, maar toont wel een bewuste keuze om rekening te houden met anderen. Mijn vader was hier een goed voorbeeld. Bij elk restaurantbezoek duwde hij zijn stoel terug en gebruikte die gewoonte om ons, zijn kinderen, bewust te maken van onze invloed op de omgeving. Zolang wij ons konden herinneren, was dit zijn manier van lesgeven.
Een vergelijkbare les leerde ik van mijn gitaarinstructeur, die zei: “Als je voor de kleine dingen zorgt, zorgen de grote dingen voor zichzelf.” Het klinkt simpel, maar in de praktijk vraagt het oefening. De gedachte is dat nauwkeurigheid bij details, zoals het gladschuren van hout bij timmerwerk, net zo van belang is in je vak als in het dagelijks leven.
Zelfcontrole en gemeenschapszin
Zelfbeheersing speelt ook een grote rol bij het onderhouden van een ordelijk leven. De Dunedin Study (een longitudinale studie die meer dan 1.000 mensen volgde) laat zien dat zelfbeheersing in de kindertijd later zaken zoals inkomen en levensvoldoening goed kan voorspellen. Dagelijkse gewoonten, zoals mijn ochtendwandelingen om 6:30 uur, weer of geen weer, laten een routine van discipline zien. Die routine deel ik met mijn echtgenote, met wie ik al meer dan 40 jaar getrouwd ben. Ons gezamenlijke credo luidt: “doe het nu” — als je vooruitdenkt en kleine taken meteen aanpakt, voorkom je grotere conflicten.
Mijn werk in de verzekeringssector gedurende 35 jaar toonde me dat consciëntieusheid verder gaat dan het persoonlijke vlak. Betrouwbare collega’s hielden hun werkplekken netjes en toonden zorg voor gemeenschappelijke ruimtes. Diezelfde toewijding zag ik ook op dinsdagen bij mijn vrijwilligerswerk, waar toegewijde deelnemers bij het lokale geletterdheidscentrum consequent opruimen aan het einde van de dag.
Reflecties op relaties en karakter
Langdurige observaties, zoals de wekelijkse schaakpartijen met mijn tegenstander Bob over een periode van acht jaar, hebben me op onverwachte manieren geleerd in geduld en bezinning. Schaak is een spel van voorzichtigheid en vooruitdenken, eigenschappen die zich ook in andere levensgebieden laten zien. Die wekelijkse ontmoetingen hebben me duidelijk gemaakt dat dagelijkse gewoonten niet alleen ons leven sturen, maar ook veel zeggen over wie we zijn.
De wijze woorden van mijn moeder — “Laat me zien hoe iemand de kleine dingen doet, en ik zal je vertellen hoe ze de grote dingen zullen doen” — klinken door in mijn observaties van mensen in openbare ruimten. Mijn dochter beoordeelt zelfs potentiële medewerkers op hoe ze zich gedragen in gedeelde ruimtes zoals de pauzeruimte, een echo van diezelfde overtuiging.
Een simpel handgebaar als het terugduwen van een stoel is geen wereldschokkende daad, maar kijk je naar de details erbij, dan biedt het wel een venster op iemands karakter. Het leert ons alert te zijn op de kleine daden van anderen; die opmerkzaamheid kan laten zien in hoeverre mensen aandacht hebben voor de wereld om hen heen.